Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen



Set VN link, Property name = Context, Property VN name = Context

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result = Oesterriffen als interventie VN

End Set VN link


Set VN link, Property name = Produces, Property VN name = Produces

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result =

End Set VN link


Set VN link, Property name = Consumes, Property VN name = Consumes

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result =

End Set VN link


Set VN link, Property name = Part of, Property VN name = Part of

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result = Constructie of restauratie van oesterriffen VN

End Set VN link


Set VN link, Property name = Instance of, Property VN name = Instance of

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result =

End Set VN link


Set VN link, Property name = Concerns, Property VN name = Concerns

Model link = Constructie- of restauratieprojecten oesterriffen

Result =

End Set VN link













Brumbaugh et al. (2006) stellen een methode in drie stappen voor om schelpdierpopulaties te herstellen. De eerste stap is om de bronnen van stress te identificeren die een schelpdierpopulatie beïnvloeden. Zodra de stressbronnen bekend zijn, kunnen de strategieën om daaraan een einde te maken worden geformuleerd (stap 2). De tabel geeft een overzicht van de bronnen van stress, de oorzaken en de strategieën om de gezondheid van schelpdierpopulaties te herstellen. Effectieve methoden om natuurlijke en herstelde oesterriffen te beschermen zijn onder andere het instellen van reservaten waarin niet geoogst mag worden (Powers et al., 2009) of de oogstmethode te veranderen van dreggen naar handmatig scheppen (tonging) of duiken (Lenihan and Peterson, 2004). De derde en laatste stap is het formuleren van succesfactoren om te bepalen of het restauratieproject zijn doelen heeft gehaald.

Verschillende artikelen beschrijven de ontwikkeling van oesterrestauratieprojecten. In een langetermijnproject in South Carolina, met het doel om succescriteria te formuleren, werd de ontwikkeling van een experimenteel oesterrif vergeleken met een natuurlijk rif in de buurt. Drie jaar na constructie van het experimentele rif verschilden de hoeveelheid en de grootte-verdeling van de oesters behoorlijk, terwijl de soortenrijkdom tussen het experimentele- en het natuurlijke rif gelijk was (Coen and Luckenbach, 2000).

De hoogte van het rif boven de bodem van het watersysteem lijkt een belangrijke factor te zijn voor een succesvol restauratieproject. Een experiment dat een rif met veel hoogteverschil (> 1 m hoogteverschil) vergeleek met een rif met weinig hoogteverschil (0,1-0,2 m) in Mobile Bay, Alabama (USA) wees uit dat larvenproductie hoger was in de riffen met veel hoogteverschil. Dit zou een belangrijk ontwerpcriterium kunnen zijn voor in gevallen waar oestermortaliteit hoog is of waar de aanvoer van larven laag is (Gregalis et al., 2008).

In een restauratieproject in de Chesapeake Bay Schulte et al. (2009) zagen dat de oesterdichtheid in riffen met veel hoogteverschil (0,25–0,40 m) viermaal zo groot was dan in riffen met weinig hoogteverschil (0,08–0,12 m). Het hoogteverschil van de riffen verklaarden het succes van deze restauratie, samen met de bescherming van het rif tegen het wegvangen door de visserij.

Tabel: Bronnen en oorzaken van stress die oesterrestauratie limiteren en de strategieën om deze beperkingen op te heffen (Brumbaugh et al., 2006; Lenihan and Peterson, 2004; Powers et al., 2009; Coen and Luckenbach, 2000).
Bronnen van stress Oorzaken Strategieën voor restauratie
Mortaliteit door visserij Overmatige vangst en destructieve vismethoden Vangstvrije gebieden of reservaten: vermindert ook de invloed op de vangst van andere benthische soorten (Powers et al., 2009). Verminderen of veranderen van de visserij: toestaan van de vangst van de niet-inheemse soorten, terwijl de inheemse soorten beschermd worden of het gebruik van minder destructieve vistechnieken (handmatig scheppen (tonging) of duiken in plaats van dreggen (Lenihan and Peterson, 2004)).
Habitatlimitatie Verandering, achteruitgang en verlies van oesterhabitats Constructie van driedimensionale riffen, gemaakt van oesterschelpen of stenen. Op grote schaal plaatsen van schelpen of schelpdelen op de bodem.
Beperkte aanvoer van larven Te grote aanwezigheid van predatoren, te veel visserijdruk, slechte waterkwaliteit, ziekten of parasieten zoals Perkinsus marinus en Haplosporidium nelsoni Voeg extra volwassen oesters toe aan de populatie om broedval te verhogen
  • Houd rekening met genetische diversiteit
  • Verminder de invloed van predatie

Plaats de restauratielocatie in een gebied waarvan de saliniteit lager of hoger is dan het optimum van het organisme dat ziekte veroorzaakt.

Visserijvrije gebieden lijken de ontwikkeling te bevorderen van ziektetolerante rassen (Coen and Luckenbach, 2000).

Wanneer de restauratie van een schor werd uitgevoerd in de nabijheid van een gerestaureerd oesterrif, dan zouden de interacties tussen beide habitats toegevoegde ecosysteemvoordelen opleveren die afkomstig zijn van een synergie op landschapsniveau tussen de beide habitats, die niet optreden bij een afzonderlijke restauratie van de twee typen ecosysteem (Grabowski and Peterson, 2007).



Referenties



HZ University of Applied Sciences
Delta Academy
Rijkswaterstaat, Ministerie van Infrastructuur en Milieu
Projectbureau Zeeweringen
Waterschap Scheldestromen
Provincie Zeeland
Deltares